[Wijvenweek] Mijn huishouden

Pfieuw, eindelijk eventjes ontspanning. De afgelopen dag ben ik constant (nu ja, afgezien van een pauze hier en daar) bezig geweest met het schrijven van een paper voor Internetjournalistiek, het vak waarvoor ik ook deze blog draaiende moet houden . Het gaat me niet zo makkelijk af als dat ik had gehoopt, maar ik geraak er wel voor het einde van de dag. Maar nu is het tijd voor een break ! En wat doet Anneke dan ? Juist ja, een wijvenpost schrijven (met op de achtergrond muziek van de Peppers, ow yeah) ! Toen ik afgelopen zondag het thema van vandaag zag staan, ‘huishouden’, kwam er meteen een pruillip op : “Maar, hmf, ik heb nog helemaal geen huishouden ?!” Ik woon nog bij de mama en de papa, mijn eten staat klaar wanneer ik thuis kom van school en ook over de was hoef ik mij geen zorgen te maken. Om toch iets te kunnen schrijven, ga ik vandaag de fantasietoer op Gwendolyn deed het gisteren over haar perfecte man, ik ga voor “Het huishouden van mijn dromen – een dag in het leven Ann Willems”.

Zo. Beeld jullie in dat we 10 jaar verder zijn (dan ben ik nog nét geen dertiger, gnah). Mijn diploma heb ik 8 jaar geleden al behaald en na een tijdje actief te zijn geweest bij ‘t Belangske wou ik mijn grenzen verleggen – letterlijk en figuurlijk. Manlief (wie het ook moge zijn) zag een beetje avontuur wel zitten en aangezien er toch nog geen kids zijn die er onder zouden kunnen lijden, hebben we besloten om naar het buitenland te verhuizen. De EuroMillions die we gewonnen hebben kwamen goed van pas en na een beetje zoeken hebben we ons dit nederig stulpje gekocht – niet overdreven groot, maar er is plaats genoeg om van tijd tot tijd eens vrienden uit te nodigen :

Ondanks de vele miljoenen die we bezitten gaan we alletwee nog werken. De eerste maanden zijn we op ons gemak thuis gebleven, maar dat gaat na een tijdje ook vervelen. Het ventje is zelfstandig aannemer geworden en bouwt huisjes in de buurt, ik ben journaliste bij Il Corriere dell’Umbria, de regionale krant van de provincie waarin ik woon.

Over het huishouden hoef ik me weinig tot geen zorgen te maken. We hebben een resem poetsvrouwen in dienst genomen, die 8 slaapkamers en ditto badkamers kan ik immers niet in mijn eentje onderhouden. Over de strijk hoef ik me dus evenmin zorgen te maken en persoonlijke assistente Sofia zorgt er bovendien voor dat alle kleren netjes terug in de dressing belanden, gerangschikt op naam en vervolgens op kleur. Mijn Chanel-tenue’ke mag immers niet terechtkomen tussen mijn Dolce & Gabbana – collectie, toch ?

Wanneer manlief en ik ’s avonds thuiskomen staat butler Guiseppe ons al op te wachten, vragend wat we die avond wensen te eten. Terwijl wij eventjes ontspannen in de zetel maakt G. samen met topkok Filippo het avondeten klaar. Na een heerlijke maaltijd zetten we ons nog eventjes buiten aan het zwembad, om er te genieten van een prachtige zonsondergang en een glaasje Chateau d’Yquem.

Wat kan het leven toch schoon zijn.