[Wijvenweek] Shoppen !

Shoppen. S-h-o-p-p-en. Wat een geweldig woord ! Zoals ik gisteren al in mijn wijflijf-post liet merken, ben ik er dol op. Reeds als klein Anneke keek ik ernaar uit om met de mama naar de schoenenwinkel te gaan en er een nieuw paar te mogen uitkiezen. De verkoopster kende vrij snel mijn smaak en moest na een paar bezoekjes niet eens meer vragen wat ik wou : “zwarte laké schoentjes, met een riempje, die klik-klak doen als ik ermee wandel” ! Elk jaar hetzelfde liedje en nooit werd ik ze beu .

Jammer genoeg is het de dag van vandaag niet meer zo simpel om een tenue’ke uit te kiezen. Hoe je het ook draait of keert, je wil als meisje altijd mee zijn met de laatste trends. Misschien hecht je er minder belang aan “of een skinny jeans nog wel in de mode is” het met ouder worden (let’s hope so), maar zolang je naar school gaat draait het nog steeds om ‘kijken en bekeken worden’. Ik spreek uit ervaring, want ook wij laten ons wel eens gaan als er in de cafetaria meisjes onwetend voorbij komen gewandeld : “Oh my god, wa heeft die wel ni aan ?!”. Om te vermijden dat er ook over mij zo gesproken wordt : mijn excuus om van tijd tot tijd is goed te shoppen !

In het leven van Ann zijn er twee ‘manieren’ waarop geshopt wordt, nl. shoppen mét en shoppen zónder doel.

Persoonlijk geef ik de voorkeur aan shoppen zonder doel. Dat zijn die typische, vrije momenten waarop losjes beslist wordt : “Laten we nog is naar ‘t stad gaan”. Geen op voorhand samengesteld lijstje van must-haves, tijd met hopen, winkel in – winkel uit, op het gemak een terraske doen, enfin jullie zullen wel weten waarover ik het heb . En het mooist van al, ik kom nadien sowieso blij thuis want in principe moest ik niks hebben (en dan is elke aankoop leuk) !

Het shoppen mét doel loopt echter niet altijd van een leien dakje. Op de één of andere manier presteren mama en ik het altijd om net dán te gaan shoppen wanneer we in tijdnood zitten. Maar als ik iets in mijn kopke krijg, dan wil ik het en liefst zo snel mogelijk ook. Dat heeft al dikwijls opgejaagde taferelen opgeleverd . Ik ben dan ook helemaal niet snel tevreden wanneer ik moet gaan shoppen als ik echt iets voor ogen heb : zó wil ik het en niet anders. Gevolg daarvan is dat ik vaak slecht gezind thuis kom, omdat ik mijn goesting niet gevonden heb *voelt de frustratie al terug opborrelen*.

En gelukkig, van tijd tot tijd, is er ook nog sprake van het shoppen soort 3 : met doel én met perfecte aanwinst. Herrlich !

[Wijvenweek] Mijn wijflijf !

Toen ik gisteren voor het eerst over ‘Wijvenweek’ las, was ik er meteen voor te vinden. “Een mooi project om mijn blog mee te vullen”, dacht ik zo. De ideeën vlogen me al om de oren, maar dezemorgen waren ze op de één of andere manier weer helemaal verdwenen (ik wíst dat ik ze had moeten opschrijven vooraleer ik in mijn bed kroop).

Pas op, er zijn genoeg mankementjes waar ik uren aan een stuk over kan doorzagen, maar aangezien dit een blog is die menig klasgenoten, vrienden, familieleden en leerkrachten kennen zal ik mijn diepste perikelen over wat ik wel en niet mooi vind aan mezelf maar niet op the world wide web zetten, zeker ?

“Dan maar ten rade gaan bij de mede-wijvenweek-bloggers !” Het idee van Kathleen - Body & Me uit de Flair toepassen – vond ik bijzonder leuk. “Héé, ik ga ook eens de boekjes doorbladeren op zoek naar ideetjes”. Achteraf bekeken was dat niet zo’n strak plan, want ik ben al meer dan twee uur in die wijvenboekjes aan het neuzen en als ik ze niet terug de deur uit had gesmeten zou ik daar hoogstwaarschijnlijk nog steeds mee bezig zijn.

Maargoed, genoeg gezever, op naar het thema van de dag : “mijn wijflijf” !

Aan de ene kant kan je van mij gerust zeggen dat ik een typisch meisje-meisje ben wanneer het aankomt op het verzorgen van mijn lichaam. Ik kom bijvoorbeeld de deur niet uit als mijn haar die dag niet gewassen is en ik heb meer shampoo’s en haarmaskertjes in huis staan dan dat je er in de Supra hier in ’t dorp kan vinden. Make-up is mijn tweede must, ik zie namelijk heel erg bleek in mijn gezicht en zonder een laagje bruinsel zal ik niet snel iemand onder ogen willen/durven komen (nee, de zonnebank helpt niet, het enige gevolg daarvan is een sproetenkop). Soms krijg ik het bovendien ook op me om mijn doos met gezichtsmaskers, scrubs, nagellakjes, … boven te halen, maar dan moet ik wel een heel pak tijd en goesting op overschot hebben . Ik heb ten slotte een serieus zwak voor beautyshops à la ‘Ici Paris XL’ en ‘The Body Shop’ (“zÓveel producten, kijk dan, aaah !”) en die winkels zijn voor mij een héél klein beetje heaven on earth . Om nog maar te zwijgen over juwelen en kledij om mijn wijflijf mee op te smukken, maar dat onderwerp komt dinsdag aan de beurt.

Toch kon ik stiekem nog beter mijn best doen. Zo heb ik bijvoorbeeld nog nooit van mijn leven gelet op wat ik eet en ‘gezond eten’ staat tot op de dag van vandaag niet in mijn woordenboek. Tot nu toe (hout vasthouden*) heb ik geluk gehad met mijn model en ik kan vrijwel alles eten wat ik wil, zonder dat je daar veel van merkt. Sure, de afgelopen jaren zijn er een paar kilootjes bij gekomen (oma herinnert me er regelmatig aan), maar diëten is (nog) niet nodig geweest en ik blijf dus vrolijk verder gaan met mijn ongezonde eetpatroon (en ik heb niet eens het excuus last te hebben van PMS). Groenten en fruit ? Bwa ja, tijdens de examenperiode kan mama me met een schoteltje rauwe groentjes en druifjes plezier doen, maar verder hoeft het voor mij niet bepaald. Nog geen jaar geleden heeft mijn lichaam me nochtans een serieuze waarschuwing gegeven door me een niercrisis te bezorgen (and let me say this : AUW ). “Geen zoute chips en cola meer”, zei de dokter. “Like, what ?!” Als er twee dingen zijn waar ik gek op ben, dan zijn het wel zoute chips en cola. Enkele weken heb ik het volgehouden om op water te leven, maar ondertussen vloeien de liters frisdrank weer rijkelijk.

Best ironisch hé, zoveel aandacht besteden aan de buitenkant en tegelijkertijd de binnenkant zo verwaarlozen. Op een dag zal ik wel eens tegen de lamp lopen, I know. Maar daar zullen we nu nog maar niet aan denken .

Na maar liefst 23 dagen afwezigheid ..

.. ben ik terug !

Het spijt me dat ik meer dan 3 weken niets van me heb laten horen, maar jullie kunnen je niet inbeelden hoe druk ik het heb gehad. Maar vanaf nu ben ik back to stay .

Het klinkt misschien tegendraads, aangezien ik vanaf vandaag weer voor een examenperiode sta van maar liefst 4 weken ! Toch zal er nu weer meer tijd zijn me met mijn blog bezig te houden.Thank God for that !

Nu moet ik me echter excuseren, ik ga me lekker in de zetel leggen en na weken van studeren ein-de-lijk eens een avondje relaxen.

Tot snel

Rock Werchter ‘08

Even een persoonlijke blog om mijn blijdschap te uiten over het feit dat er ein-de-lijk namen bekend zijn voor de volgende editie van Rock Werchter ! Klik hier om ze te bekijken.

Bij deze : * hurraaaj * & “op naar de volgende lading namen” & “iemand €180 op overschot ?”

Verder gaat mijn leven zijn gewone gangetje en zoals altijd neemt school het meeste van mijn vrije tijd in. Daarom ook dat ik een itsy bitsy teeny wenny-beetje achter sta met recenseren, máár morgen kan ik jullie alvast de recensie over ‘The Flying Club Cup’ van Beirut beloven ! Verder deze week staat nog ‘It’s time for a love revelution’ van Lenny Kravitz en feel good film ‘The Holiday’ op het programma Spannend, spannend !

Tenslotte : vergeet ook zeker en vast geen bezoekje te brengen aan mijn medejournalisten, te vinden op de “They’re worth it”-pagina !

Peace out